Μετάλλαξη...
Από ελεύθερο άνθρωπο σ΄έκαναν δούλο του Θεού
Απ’ του χρώματος δημιουργό ακόλουθο του φαιού
Απ’ εκφραστή του πνεύματος χειριστή του στερεού
Απ’ της διανόησης γεννήτορα υποτελή του γηραιού
Απ’ της αλήθειας απαρχή πιστό οπαδό του θυρεού!

Μετάταξη...
Από τον κόσμο σε έσυραν στο ψέμμα του ουρανού
Απ’ τη λογική στη λάσπη του θρησκευτικού οχετού
Απ’ την πρόοδο στο παράλογο του λιγότερο κακού
Απ’ την αιωνιότητα στη μοναξιά του αναχρονισμού
Απ’ τον ανθρωποκεντρισμό στο τέλμα του υλισμού!

Ανάταξη...
Από την απομόνωση πήγες στη συντροφιά του νου
Απ’ τη συνθηκολόγηση στην ομορφιά του ιδανικού
Απ’ τα κίβδυλα βραβεία στην αγκαλιά ενός παιδιού
Απ’ την σιγή της απουσίας στη φωνή του υπαρκτού
Απ’ την ηχώ της σύγχυσης στη μελωδία του ειρμού!

Άφησες πίσω σου επιτέλους τη ντροπή του δειλού!!!

ΔΙΗΝΕΚΗΣ 2016

Την ανθρώπινη αγάπη μολύνει η ελεημοσύνη

Του εγκλήματος τα ίχνη καλύπτει η ιεροσύνη

Πειρασμοί και αμαρτίες η τιμωρία στο καμίνι

Σε ισόβια δεσμά καταδίκη απ' την αναξιοσύνη

Τελετές και μυστήρια πρεσβεύουν καλοσύνη

Τα προβατάκια ο άγιος τσοπάνης κατευθύνει

Στα γόνατα την Κυριακή για τη θεία βιταμίνη

Χάρισμα υπέρτατο η ανεκτική δουλοφροσύνη

Πάψε να αμφισβητείς ο Θεός δεν το εγκρίνει

Μετά τη μπόρα έχει ερείπια και όχι γαλήνη!!!

ΔΙΗΝΕΚΗΣ 2016

Άλλο ένα καρκίνωμα έκανε μετάσταση, 

άλλη μια μάζα κόκκων από χώμα...

Η διάχυτη ανία απαιτεί αντικατάσταση, 

η τσίχλα σου σφράγισε το στόμα...

Σκηνοθετείς αρρωστημένη επανάσταση, 

εγκεφαλικό φαιό το νέο χρώμα...

Θεόσταλτη κι ευλογημένη η παράσταση, 

εξασφαλίζει συνέχεια στο κώμα...

Νάρκωση κι αναμονή για νεκρανάσταση, 

η προσευχή σε άλλο ένα πτώμα...

Υποκατάστατα για ηθική αποκατάσταση, 

είναι αναλγητικό το άγιο πιόμα...

Στο γονάτισμα έδωσες θεία διάσταση, 

μη σκέφτεσαι άλλο μα γίνε λιώμα...

Διεξοδική του οχετού η εγκατάσταση, 

έμαθες να μη σε ενοχλεί η βρώμα...

Ο θάνατος του νου με συμπαράσταση, 

διαχωρίζει την ψυχή από το σώμα!

ΔΙΗΝΕΚΗΣ 2016

Η νύχτα ανατέλει, σημαία η κλεπταποδοχή
Όλοι είναι μόνοι, βάλατε τέλος στη συνοχή
Κρυφτήκατε καλά στου ψεύδους την εσοχή
Για όλα φταίνε οι άλλοι, ούτε μια παραδοχή
Της επιβίωσης οχετός ξεπλένει την ενοχή
Όσα και ν' αποκτήσετε παραμένετε φτωχοί!

Στα ερείπια γιορτές, διακοπές στην εξοχή
Η διανομή της ντροπής με όσια συμμετοχή
Άγιοι ποιμένες δικαιολογούν τη συνενοχή
Στα βιβλία της αλήθειας μία μόνο εκδοχή
Το γονάτισμα στολίζει τη θλιβερή υποδοχή
Καιροί του αίσχους κάλεσμα για ανακωχή!

Να πουλάτε ελευθερία μάθατε αντιπαροχή
Συνεχής ο βιασμός σας κι όραμα η διαδοχή
Είναι αξιοθαύμαστη του θύματος η αντοχή
Στην άμαξα του πόνου οι υποτελείς τροχοί
Στου υλισμού την έρημο τα δάκρυα βροχή
Στον ήχο της τιμωρίας στέκεστε προσοχή!

Νους σε χειμερία νάρκη η σύγχρονη εποχή
Αλλίωση της σοφίας σε υπακοή και ανοχή
Ιδέες αποστειρωμένες με ευρεία αποδοχή
Είναι ευγενικά τα κτήνη, γενετική υπεροχή
Το λίκνο του πολιτισμού κάνατε "περιοχή"
Καμία πρόοδος παρά μόνο... μεταλλαγμένη κατοχή!

ΔΙΗΝΕΚΗΣ 2016

Τα θηρία εκθειάζουν βολεμένοι ανθρωποκτόνοι,
Του κτήνους υποτελείς, πληρωμένοι δολοφόνοι,
Το μέλλον σου εξασφαλίζει συσσίτια και κουπόνι,
Τυχερέ συνεπιβάτη ειδικοί θεόσταλτοι στο τιμόνι,
Το διπλανό σου έμαθες να αγνοείς, όλοι μας μόνοι!

Στέκεσαι στα γόνατα, τα κατάφερες, έγινες πιόνι,
Απ’ το σωλήνα παρακολουθείς με δέος το σαλόνι,
Γρανάζια της μηχανής και νεκροζωντανοί μασόνοι,
Χωμάτινα κοπάδια, εξελιγμένοι κόκκοι από σκόνη,
Κρατάς χειροβομβίδα μα δε βρίσκεις την περόνη!

Ολόκληρη η ζωή σου μπροστά σε μια οθόνη,
Τρίχες απ’ όσια καμήλα, άλλη μία άγια ζώνη,
Ξύλα τίμια κρέμασαν στο λαιμό οι “ευζώνοι”,
Θεία ατσάλινα καρφιά γυαλισμένα στο ακόνι,
Κρίνο δε μύρισες αλλά... δηλητηριώδη ανεμώνη!

ΔΙΗΝΕΚΗΣ 2016

Η πρώτη λέξη που μαθαίνουν να λένε συνειδητά οι άνθρωποι στη νηπιακή ηλικία είναι η λέξη ΟΧΙ. Μία από τις πλέον απόλυτες ενδείξεις μη αντιστρέψιμης νοητικής υποδούλωσης είναι η γενικευμένη ανικανότητα έκφρασης άρνησης, η ανικανότητα έκφρασης του ΟΧΙ...

ΔΙΗΝΕΚΗΣ 2016

Από νωρίς το πρωί χτυπούν οι βοσκοί τις καμπάνες,
της όσιας Εβραίας τ' όνομα γιορτάζουνε στις στάνες,
τις πληγές τους εκθειάζουν οι ευσεβείς ζητιάνες,
το βράδυ στα πανηγύρια και κρασιά από νταμιτζάνες...

Άλλο ένα θαύμα αποκαλύπτουν οι πανάγιες σκαπάνες,
αφαίμαξη κοινωνιών με αυτοσκοπό τις ιερές δαπάνες,
το ψυχοκαθαρτικό προαπαιτεί μωρομάντηλα και πάνες,
διεστραμμένα παραμύθια με βασιλικές τρομοπαραμάνες...

Ο άνθρωπος πίσω του άφησε του μίσους τις δαγκάνες,
η αγάπη είναι πλήρως λογική δε χρειάζεται πλεκτάνες,
στο άκουσμα της ανθρώπινης φωνής δάκρυσαν Τιτάνες,
της σκέψης μου η διαύγεια γεννά ανεξίτηλους παιάνες!

ΔΙΗΝΕΚΗΣ 2016

Είναι μια η συμμορία και μία η χοάνη, 

επιμελώς γονατισμένοι βετεράνοι...

Πιστοί ιουδαίοι, χριστιανοί και μουσουλμάνοι, 

ευσεβείς και ψυχοπλάνοι...

Τη νάρκωση διατηρούν του "καλού" πολισμάνοι, 

εντεταλμένοι τσαρλατάνοι...

Ποικίλες αποχρώσεις μα ένα το χαρμάνι, 

ακόλουθοι του άγιου τσοπάνη...

Θεσπέσια μελωδία ο ήχος από το τροκάνι, 

Έλληνες καταντήσατε ζητιάνοι...

Τη δυσωδία επικαλύπτουν με το ιερό λιβάνι, 

οι σύγχρονοι Σαρακατσάνοι...

Λατρεύουν της ομίχλης το βρωμερό ντουμάνι, 

της ντροπής το φιντάνι...

Προφητείες ανοίγουν δρόμο στο θεόσταλτο τσογλάνι, 

συστημικό τζιμάνι...

Τρομοπροσηλυτισμός με ανεξίτηλο μελάνι...
Όσιος ο ξεφτιλισμός, δημοσία η δαπάνη...
Άλλο ένα αυστηρά πειθαρχημένο καραβάνι...
Είναι διεξοδικά ακονισμένο το δρεπάνι...
Η πληγή προαπαιτεί προσευχή και βοτάνι...
Αγκάθια στόλισαν του τζόκερ το στεφάνι...

Εγώ φτύνω φωτιά κι αυτοί θείο πυροκλάνι, 

με το θάνατο γελώ, είμαι διαχρονικό αλάνι...
 

Σπέρνω ανεμοθύελλες στους ψεύδους το λιμάνι 

κι αναποδογυρίζω της κόλασης το καζάνι!

ΔΙΗΝΕΚΗΣ 2016