Η ύπνωση επέρχεται μετρώντας προβατάκια,
Κοιτώντας στο δεντράκι πολύχρωμα φωτάκια...
 

Κορδέλες και περιτύλιγμα, ετήσια δωράκια,
Χρονομετρημένοι κύκλοι, χαρούμενα ζωάκια...

ΔΙΗΝΕΚΗΣ 2015

Σε ετήσιες γιορτές σε σέρνουν αρλεκίνε,
Όπου όλοι επιβάλλεται χαρούμενοι να είναι...
 

Φωτάκια στο δεντράκι φραγκολεβαντίνε,
Προγραμματισμένη μέχρι κι η χαρά σου σύγχρονε δελφίνε!

ΔΙΗΝΕΚΗΣ 2015

Παραμύθια για ενήλικες σε κείμενα «ιερά»,
Απεικόνιση αγάπης σε είδωλα γυαλιστερά...

Λύτρωση στα γόνατα, η μόνη σταθερά,
Χαμόγελο στα χείλη, μάτια θλιβερά...

ΔΙΗΝΕΚΗΣ 2015

Ο ελεύθερος άνθρωπος δε χρειάζεται αφορμή,
ούτε δικαιολογία για να αρχίσει τη γιορτή...
 

Αγκαλιά με τη γαλήνη, ευθεία η γραμμή,
κάθετα χαράζει πορεία ξεχωριστή...

ΔΙΗΝΕΚΗΣ 2015

Academics, politics and religion are "selling" the same thing: HOPE THROUGH SUBMISSION. And they have all supported the direct enslavement of humans for thousands of years by "justifying" all kinds of atrocities that have been committed in history through "knowledge" and "divinity". All three are organized with strict military-type hierarchy, having ranks, inferiors-superiors and boast "authority"... All three make decisions about people without ever asking them...all three enforce their decisions through violence and limitation of free will (in "civilized" societies is called "the law")... This is the "Holy Triad" of the animalistic establishment; its 3 components work together to maintain humanity enslaved, begging for mercy/help... and of course all three embrace the concept of "fate" as well as the submissive bipolar approach of reward-punishment...

ΔΙΗΝΕΚΗΣ 2015

 

 ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΓΟΥΣΤΑ

Το κατεστημένο θέλει κάθε άνθρωπος να "καταταγεί" σε κάποιο παραμύθι άσχετα με το ποιό είναι αυτό για ένα και μοναδικό λόγο... για να χάσει την ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ του ταυτότητα και να γίνει προβλέψιμος! Ο ελεύθερος άνθρωπος είναι εξ' ορισμού ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΟΣ! Και εκείνοι που απειλούνται από την ύπαρξη των ελεύθερων ανθρώπων, απειλούνται εξ' ορισμού από την μη προβλεψιμότητα...όταν κάποιος χάσει την προσωπική του ταυτότητα με τη συμμετοχή του σε κάποιο παραμύθι (πολιτικό, θρησκευτικό, ιδεολογικό, πολιτιστικό, κλπ) γίνεται προβλέψιμος! Και ως προβλέψιμος γίνεται και πιο διαχειρίσιμος... όσο περισσότερα παραμύθια καταπιεί, τόσο πιο εύκολη γίνεται η διαχείριση...

Για κάθε "παραμύθι" υπάρχει και το ανάλογο "αντι-παραμύθι"... αυτό επισημαίνει το βασικό λόγο ύπαρξης των παραμυθιών, την αλλίωση και παραβίαση τη μοναδικότητας, την κατηγοριοποίηση των ανθρώπων σε ομάδες, την επιβολή της ομοιομορφίας, τη μετάλλαξη δεδομένων συνεχούς "φύσεως" (διανόηση) σε δεδομένα κατηγοριών... και αυτό που ενοχλεί το κατεστημένο είναι όταν κάποιος δεν επιλέγει ούτε το παραμύθι αλλά και ούτε το αντιπαραμύθι και αρνείται να κατηγοριοποιηθεί ενώ αμφισβητεί την ύπαρξη των  παραμυθιών/αντιπαραμυθιών...

ΔΙΗΝΕΚΗΣ 2015